RSS
Lixo mental
Desgraciadamente a maioría da prensa escrita mostra unha completa indiferenza polo rigor cando o tema a tratar está relacionado dalgún xeito co coñecemento científico ou, o que é o mesmo, un absoluto desprezo pola cultura científica dos seus lectores. Os textos publicados poden alcanzar facilmente o disparate, e normalmente non pasa absolutamente nada, excepto que se incrementa o nivel de confusión e ignorancia dalgúns lectores, e tamén o nivel de exasperación e desconsolo duns poucos. A cousa é preocupante cando se trata dun medio de ampla difusión, xa que moitas veces ese xornal que está na barra do bar é o principal vínculo co coñecemento que teñen os cidadáns. O problema principal é que o lector medio non ten ningunha ferramenta para diferenciar os artigos rigorosos de outros que son absurdos e que deforman e falsean a realidade, moitas veces co agravante de que esas mentiras están destinadas a vender un produto comercial; e dicir a quitarlle os cartos aos crédulos.
A responsabilidade pública dos medios de comunicación é un tema que orixina opinións variadas. A maioría dos xornais non están para servir aos cidadáns, nin o pretenden; publican calquera cousa, e así nos vai. Mais hai algúns xornais que sobre a base da súa importancia e do seu prestixio (prestixio? dios, que palabra máis desgastada) pretenden erixirse en guías ou cando menos en referentes sociais. Se detrás está o rigor, a min paréceme ben. O cidadán crédulo achégase aos xornais que venden seriedade –“sigo creyendo en la absoluta vigencia del buen periodismo”, dicía o outro día o director dun coñecido xornal galego–, e pasa sen pestanexar, nese mesmo xornal e o mesmo día que se publicaban esas palabras, dun artigo sobre o CERN (famoso centro de investigación nuclear), outro sobre mulleres Nobel e outro sobre a radioterapia; o cidadán crédulo pasa sen pestanexar, dicía, a unha reportaxe que comenta con toda naturalidade o seguinte: “Dos estrategias, la infusión de energía y la infusión de ADN, son los fundamentos de esta línea que frena muchos de los signos externos del envejecimiento.”, e tamén isto “Las gemas de cuarzo rosa, amatista o jaspe se disponen en los chakras (centros energéticos corporales) para eliminar posibles bloqueos de energía”, ou isto “Una exfoliación y oxigenación intensivas y un velo de ADN dejan la piel renovada.”, “… un tratamiento que persigue amplificar las energías positivas”.
Enerxías positivas? Chakras? Infusión de ADN? Unha ensalada de estupideces e invencións pseudocientíficas que, ademais, utiliza termos como o de “ADN” para imprimir un selo de verosimilitude. Lixo. Non se trataba dun anuncio, senón que era unha reportaxe firmada por unha xornalista no mesmo número no que, páxinas antes, o seu director dicía que “ España, como antaño, no inventa, produce poco industrialmente y se está quedando rezagada en la naciente sociedad de la información. Todo ello sucede ante el clamoroso silencio de una sociedad civil adormecida…”.
Ao mellor a función social dos xornais non é unha prioridade, de acordo, mais entón deixémonos de discursos. Prostituír o coñecemento científico sobre a base da ignorancia da poboación é unha actitude execrábel e repugnante. Non é nada novo, levamos séculos nadando sen rumbo nun mar de charlatáns que se aproveitan da credulidade e da ignorancia da poboación, prisioneira de voitres especializados en porcallada mental.