azagaia
acusado de
herexía
agarda o arquéologo
ulisse aldrovandi
nunha prisión
escura
e ve cos ollos
da memoria
a fiestra da casa da
infancia
os vexetais
que medraban na pedra
os insectos que
habitaban entre o
lique
crávase a punta
da lanza
no corazón do home
e márcalle arbitraria
o seu camiño
un día
retornou á cidade
patria
e creou nela un xardín
público
e impartíu
leccións de botánica
e dende os seres
ínfimos
aprendeu humanismo
e na cátedra fíxose
ancián
e o tempo levouno
e herdou o seu nome
unha pequena pranta acuática
río que deixa
pegada
nas pedras que pole
