tiña un diñeiro
aforrado

gardábao
nunha vella
caixa de buxo
nun recanto secreto
do seu
cuarto

levaba tempo
sumando cada mes
unha parte da
exigua asistencia social

os fillos marcharan
á cidade

e só se deixaban caer
pola casa
fechada escura húmida
os días de festa
e pouco máis

tiñan a vida feita

non lles faltaba
de comer
(nin aos netos)
mais laiábanse decote
de moito traballo e
preocupacións

un día o corazón
deulle un susto

veu unha uci
móbil
e tivo que pasar
varios días
na residencia aló
na capital

era abril porén
nevaba detrás
das venecianas da
habitación

de volta á casa
foi comprobar
sen demora
que a caixa co diñeiro
seguía intacta no seu
agocho

o domingo
á saída da misa
agardou polo
cura
no adro
e mercoulle
sen crédito nin
hipoteca
un nicho preto
do seu home

crédito subprime

no camiño
de regreso
os pés íanlle
lixeiros

a alma
leve

* a fotografa fíxoa sabelinha no cemiterio de couto de esteves en portugal.