sempre lle é
dificultoso
comezar

prato

abre
varias veces o
frigorífico
antes de centrarse
na tarefa

da última
houbo facelo tres
veces
e á cuarta
decantouse por unhas
endivias

abriunas ao medio
situounas nun extremo
do prato

era un prato
cadrado branquísimo

cubriunas
levemente
cunha crema a base
dun resto de
queixo azul e
nata

a sinxeleza do
primeiro
provocoulle a
sensación
de que as nubes
deixaban pasar
unha mínima
claridade

voltou ao frigorífico
e sen hesitar
seleccionou
vexetais

unhas cenorias
un allo porro
tres cogomelos
grandiños
un pemento de cada
cor
e unhas follas de
espinaca

das de
abrir a bolsa
e servir

pelou as cenorias

de súpeto movíase
con maior soltura

deu un auga ao resto

colocou con
agarimo os anacos na
tixola con aceite
quente

na cociña
comezou a resoar
un gorgullo case
alegre

remexeu un par
de ovos e
cando as
verduras
estiveron prontas
engadiunos

botou sal
comiño inevitábel
e unha mestura de
pementas
marroquinas
presente de r

o balbordo
do zoco de tetuán
cubriu
os azul-exos

aproveitou
a espera da
fritura
para cocer uns
espárragos

organizou o
revolto nun ángulo
do prato

e insinuou un
abano
con catro
tallos verdes ben
escollidos

na mesa
garfo coitelo e unha
copa grande

serviu todo
a un tempo

abriu unha botella
de rioxa
do mellor que podía
permitirse

verqueuno con
agarimo até cubrir
o fondo da copa

a luz deseñou
brillos inesperados
no mantel branquísimo

sentou a comer