j observa

o resto do
equipo
está en tensión

quedan tres partidos
e aínda poden
entrar nos playoffs

vibran os
músculos
danse
golpes uns aos
outros
para provocar a
adrenalina

pero j dende un
recanto
observa e xa
non lle importa

estaba entusiasmado
ao principio

pero foi vendo pasar
a liga
dende o banco de
suplentes ou
mesmo dende a
tribuna

como hoxe

á hora marcada
os demais saíron
quentar na pista

el pechou a
taquilla
acomodou a chaqueta
e dirixiuse ás
gradas

alí tamén había
entusiasmo

era un partido
difícil

e o estadio estaba
ateigado

no palco
j sentou
nunha punta

o tempo fíxose
infinito
até empezar o partido

até os primeiros
goles

1-0

entusiasmo crecente
só por uns minutos

logo veu o
empate

e máis tarde o
1-2

o ánimo da
afeizón
empezaba a
vacilar

afinal
tampouco existen os
miragres

e j sentiu
por primeira vez
na noite
que non estaba só

no descanso
baixou até
o vestiario

o entrenador
arengaba a tropa

e a tropa
petaba no chan
cos pés nervosos
descargaba coas
palmas
nos bancos

cando foi
hora
saíron outra vez
ao campo

a saltitar
retesados

j viunos
marchar

a sala quedou
baleira

ao lonxe
os berridos da
multitude
eran un un
zunido
vago

abriu a porta
andou o longo
corredor até
a rúa

prone lugo

saíu fóra

o aire frío bateulle
no rostro

* a imaxe é de antonio rodríguez (ajgelado) e está publicada en flickr baixo licencia creative commons.