A letra con humor entra
A verdade faravos libres, di San Xoan no seu Evanxeo. E podía ser. Pero eran outros tempos. Porque quizais hoxe sería más profético apostar polo humor como catalizador das nosas inquedanzas. É o aprender a rir de nós mesmos e das nosas circunstancias a mellor medicina para asumir, perdoar, esquecer e, por fin, superar.
A compañía vasca Tanttaka Teatroa foi a primeira en volver ó colexio, decidida a enfrontarse ó seu pasado. Da man do texto de Andrés Sopeña co que comparten título, deron vida a un espectáculo divertido, acedo, que fala con ternura pero sen miramentos da escola franquista, unha época que aínda se pode albiscar de esguello por riba do ombreiro. El florido pensil busca e atopa facilmente a complicidade dun público co que comparte lembranzas, e que se deixa levar dende o comezo coa seguridade que o paso do tempo nos proporciona.
Coa lección ben estudada, Eme2 traslada o espectáculo (incluída dirección e parte da producción executiva) ós nosos teatros, integrando unha más que correcta adaptación co traballo de cinco actores divertidos e tenros, que gozan da representación minuto a minuto, nunha proposta que non dá tregua ó ritmo durante todo o seu percorrido. Porque é moito máis sinxelo facer rir cando ti mesmo ris.
Repasemos as contas. Fórmula de éxito trasladada con precisión á nosa realidade particular máis cinco caras (re)coñecidas que se deleitan no seu traballo. Resultado: este curso promete ser intenso para a compañía.


RSS
Sabe ben o que é estar dun lado e doutro das táboas. Bea Bravo é actriz e directora pero, sobre todo, unha apaixoada das artes escénicas. Universos que Benvidos a Elsinor achegaralle aos espectadores para que saiban, sobre todo, que o teatro sempre é unha opción. Este é o seu