Publicado o 14 Dec 2011
Texto: E. Carballo. Data orixinal: 18.10.2011
Nada en 1972 en Santiago, estudou Belas Artes e con 23 anos gañou o primer premio no Salón Manga de Barcelona. Desde 2003 centrouse nun estilo influenciado polo manga, e actualmente está por rematar a obra El esclavo de la Rosa, ao tempo que ilustra por encargo. Contempla traballar cun guionista de cine no futuro, posto que, segundo di, “cine e cómic non son tan distintos”, pero asegura que “nunca chega o tempo para todo”
P ¿Un sinónimo de Galicia?
R Saudade.
P ¿Que quería ser de pequena?
R Arqueóloga ao Indiana Jones ou
exploradora.
P ¿Un defecto?
R A mala memoria
P ¿Unha virtude?
R Sei gardar segredos.
P ¿Un personaxe galego ?
R Luis Tosar.
P ¿Un político galego?
R Ningún.
P ¿Un lugar?
R As Fragas do Eume.
P ¿Cales foron as túas principais influencias en canto a estilo?
R Con 13 anos atopei un manga tirado na rúa (Candy Candy) e namoreime do debuxo. Pero nos
meus referentes hai artistas de todo o mundo.
P ¿Por que se orientou cara á estética manga?
R Porque narrativamente é máis visual. Seméllase máis ao cine.
P ¿Que personaxe ilustraría?
R Gústame máis crear personaxes novos.
Publicado o 05 Out 2011
Texto: M.S.S. Data orixinal: 31/05/2011. Este debuxante de cómics (na imaxe, un autorretrato seu) naceu en 1977 e comezou en serio no mundo da banda deseñada hai uns 10 anos. Con máis de 25 premios dedebuxo, empezou de xeito profesional na revista Golfiño. De aí naceu a editorial Cerditos de Guinea Comics, onde publican obras en galego. Foi membro da directiva da Asociación Galega de Profesionais da Ilustración.
P. ¿Un sinónimo de Galicia?
R. Tranquila.
P ¿Que quería ser de pequeno?
R A verdade é que non o lembro.
P. ¿Segue algún lema?
R. Se funciona, ¡non o toques!
P. ¿A súa canción preferida?
R. De Jalisia ó extranseiro, dos Heredeiros
da Crus.
P. ¿Unha actividade para o lecer?
R. Pasear o meu can, que se chama Dr. Watson.
P. ¿A súa maior paixón?
R. A miña muller (ía dicir o can, pero non quero durmir no sofá).
P. ¿Un proxecto profesional?
R. Como ilustrador, manter Trasmallo no mercado; como editor, sacar ao galego a un dos meus autores favoritos, do que non se pode adiantar moito aínda.
P. ¿Como funciona a editorial Cerditos de Guinea?
R. Por obxectivos e non por vendas. Xa veremos o que dura o invento.
P. Nesta época, ¿é difícil introducir cómics en galego ao público?
R. É un mercado diferente e hai que saber adaptarse a el, pero ten o seu sitio e o seu público.
Publicado o 28 Abr 2011
Texto: M. Barallobre. Data orixinal: 02/03/2009. Jaime Asensi Cabirta naceu en Vilagarcía (1957). Estudou decoración, debuxo e pintura e é deseñador gráfico, maquetador e ilustrador. Fixo a BD cómica Zapa, a píntega co guionista Álvaro Gómez e asinou en solitario o álbum Ubu Rey, ademais de ilustrar diversas editoriais Actualmente está inmerso nun proxecto de cómic xunto con Fernando Arrabal.
P: ¿Un sinónimo de Galicia?
R: Verde.
P: ¿Que quería ser de pequeno?
R: Arqueólogo.
P: ¿Un lema?
R: Sé feliz.
P: ¿Un defecto?
R: Son desordenado e despistado. Ás veces intento corrixilo, pero…
P: ¿Unha virtude?
R: Ningunha que eu coñeza. Que falen diso os demais.
P: ¿Un libro que lle gustara?
R: Moitos, pero por decir un, La isla del doctor Moreau, de H. G. Wells, do que fixeron unha penosa película…
P: ¿Un filme?
R: Smoke, de W. Wang e P. Auster
P: ¿Unha canción?
R: Hey Joe, de Jimi Hendrix.
P: ¿A súa comida favorita?
R: O marisco.
P: ¿Un lugar?
R: O monte Xiabre, en Vilagarcía de Arousa.
P: ¿Un personaxe galego?
R: Ramón María del Valle-Inclán.
P: ¿Un debuxante que admire?
R: Admiro moitos. Por dicir un, José Segrelles.
P: ¿Unha meta ou soño?
R: Ser feliz e comer algunha perdiz
Publicado o 18 Feb 2011
Texto: P.O. Data orixinal: 24/07/09. Kiko da Silva. Kiko da Silva naceu en Vigo en 1979 e é promotor da revista BD Banda ademais de director da colección de álbums homónima (na editorial Faktoría K). Licenciado en Belas Artes, con 17 anos recibiu o seu primeiro premio coa obra Crestomatía de amor. Figura clave no panorama editorial de banda deseñada en Galicia, Da Silva ten serie propia no coñecido El Jueves.
P: ¿Un sinónimo de Galicia?
R: Depende.
P: ¿Que quería ser de pequeno?
R: O que son hoxe, debuxante.
P: ¿Un lema?
R: Fai hoxe que mañá hai máis.
P: ¿Un defecto?
R: Demasiado perfeccionista.
P: ¿E unha virtude?
R: Teño moita paciencia.
P: ¿Unha canción?
R: A banda sonora da serie de televisión Dr. Who.
P: ¿Un libro?
R: Fragmentos da Enciclopedia Défica de Miguelanxo Prado.
P: ¿Unha película?
R: Hijos de los hombres (Cuarón).
P: ¿Un plato?
R: Á galega: ¿e pode ser un doce?
P: ¿Unha paixón?
R: O cómic e o chocolate.
P: ¿Un personaxe galego?
R: Gaspariño, o neno labrego creado polo mestre Xaquín Marín.
P: ¿O mellor premio dos recibidos?
R: Levar 11 anos vivindo do que máis que gusta, debuxar.
P: ¿E o próximo proxecto?
R: A revista Retranca e un álbum de BD para adultos con 136 páxinas.
Publicado o 22 Dec 2010
Texto: P.O. Data orixinal: 13/01/10. Emma Ríos. Nada en Vilagarcía en 1976, esta arquitecta é un dos nomes máis coñecidos da BD galega. Actualmente debuxa Strange, a miniserie do emblemático personaxe da coñecida editorial estadounidense Marvel, cuxo segundo número xa está na rúa. Ao tempo, foi nominada mellor artista independente de 2009 nos premios da web Project Fanboy por Hexed.
P ¿Un sinónimo de Galicia?
R Esquina.
P ¿Que quería ser de pequeno?
R Veterinaria!
P ¿Segue algún lema na vida?
R Enfrontarme a ela con toda as miñas forzas.
P ¿Ten algún defecto?
R Insegura, perfeccionista.
P ¿E algunha virtude?
R Valente.
P ¿Unha película?
R Moitas, Yakuza de Sydney Pollack ou A fuxida de Peckinpah.
P ¿E unha canción?
R Mercy seat de Nick Cave.
P ¿O seu libro favorito?
R Soy leyenda, de Matheson.
P ¿A súa comida favorita?
R Arroz ao curry.
P ¿Unha meta profesional?
R Pasalo ben e mellorar.
P ¿Como é traballar na Marvel?
R Cómodo, intenso, emocionante e, sobre todo, moi gratificante.
P ¿É doado facerse un oco no mundo da banda deseñada?
R Non, para nada.
P O truco para ser un bo debuxante é…
R Ante todo, traballo e paixón.
Publicado o 13 Out 2010
Texto: M.G.P. Data orixinal: 22/09/10. Henrique Torreiro Nado en Ourense en 1972, é licenciado en Historia, pero destaca como experto en banda deseñada: debuxante, editor e xerente da Federación de Asociaciones de Ilustradores Profesionales de España (Fadip). Organiza as Xornadas de Banda Deseñada de Ourense Coordinará na Coruña ata fin de ano un club de lectura no que os participantes van analizar tres novelas gráficas “para dar a coñecer ese medio”.
P ¿Un sinónimo de Galicia?
R Tradición e contradición.
P ¿Que quería ser de pequeno?
R Mil cousas, como todo o mundo, supoño. Pero lémbrome sempre moi atraído polos medios.
P ¿Un defecto?
R O perfeccionismo, pero máis comigo que cos demais.
P ¿Unha virtude?
R Tento combinar a seriedade co sentido do humor.
P ¿Un libro?
R La invención de Morel, de Bioy Casares; e A esmorga, de Blanco Amor.
P ¿Unha canción?
R La trama y el desenlace, de Drexler.
P ¿Unha película?
R Amencer, de Murnau. Ou outras cen mil posibilidades.
P ¿Un lugar?
R Algún afastado do tráfico.
P ¿Unha comida?
R Algo do que gusto desde pequeno: a empanada ou o polbo á feira.
P ¿Un personaxe de cómic?
R Chega un momento en que os afeccionados seguimos máis a autores que a personaxes. Pero por exemplo Gaston Lagaffe, de Franquin.
Publicado o 23 Xuñ 2010
Texto: M. Barallobre. Data orixinal: 27/03/09. Hugo Covelo
P: ¿Un sinónimo de Galicia?
R: Necesitaría moitos, pero vou ser malo: embigo. Aos galegos, malia que non somos refractarios ao de fóra, gústanos moito falar de nós.
P: ¿Que quería ser de pequeno?
R: Quería seguir sendo pequeno; tiña unha síndrome de Peter Pan criminal. Xa vou podendo con ela.
P: ¿Ten algún lema?
R: Tento merecer o meu respecto…
P: ¿Unha virtude?
R: Creo que sei escoitar.
P: ¿E un defecto?
R: Moitos, un dos que mais odio é a indecisión…
P: ¿Unha película que lle gustara?
R: Mistic river, por dicir unha.
P: ¿O seu libro favorito?
R: Crónicas marcianas.Foi deses que me deixou tan boa lembranza que non o quero volver ler, non sexa…
P: ¿Un lugar?
R: A casa vella da miña avoa, onde xogaba de cativo co meu irmán e o meu primo. Agora xa non existe tal e como era.
P: ¿Un personaxe galego?
R: Galicia está petada de personaxes, ata a bandeira… Eu diría o Fraga das súas últimas lexislaturas, aguantando por aguantar.
P: ¿Unha meta profesional?
R: Facer algo grande de verdade: un libro, unha película… o que sexa.
Publicado o 14 Abr 2010
Texto: M. Barallobre. Data orixinal: 09/02/10. Daniel Montero
Este pontevedrés (na imaxe, nun autorretrato) fixo Belas Artes e estudou nas escolas Pablo Picasso e Joe Kubert. Participou en filmes en 3D como O espírito do bosque e Holy night, o próximo de Dygra, e traballa de ilustrador profesional por conta propia. Ten recibido numerosos premios e fixo colaboracións en diversas publicacións como Alopecia Mental ou Golfiño.
P. ¿Un sinónimo de Galicia?
R. Árbore. E tamén verde.
P. ¿Que querías ser de pequeno?
R. Veterinario.
P. ¿Un lema?
R. Vivir plenamente o día a día.
P. ¿Un defecto?
R. Son moi tallante.
P. ¿Unha virtude?
R. Iso deberían dicilo outros (risas).
P. ¿Un filme?
R. Das últimas que vin, Wall-e. Creo que é difícil de igualar, sobre todo na primeira hora de metraxe.
P. ¿E un libro que che gustara?
R. Gústanme moito os xéneros policial, histórico e o thríller. Dos que lin ultimamente, La carretera.
P. ¿Unha canción?
R. Algunha de Queen.
P. ¿A túa comida favorita?
R. ¡Difícil dicir só unha…! Encántame o cocido, sobre todo se leva carne de tenreira.
P. ¿Un lugar?
R. O Sáhara.
P. ¿Un debuxante de cómic?
R. Admiro a Cyril Pedrosa.
P. ¿Unha meta?
R. Poder seguir vivindo do que me gusta e intentar sempre ir un pouco máis alá, sen encadrarme.
Publicado o 04 Feb 2010
Texto: M. Barallobre. Data orixinal: 13/02/09. Javier Montes Pampín
Naceu na Coruña (1975) e traballou como ilustrador para varios medios, como o xornal La Opinión de A Coruña En 2002 fundou o estudio Boabab con outros debuxantes e traballou facendo ilustración editorial, publicidade e, principalmente, cómic Colaborou con El Jueves, DC Comics ou Marvel Comics
“Ante branco ou negro, como bo galego, quedo co gris, así que me custa tomar decisións”
P ¿Un sinónimo de Galicia?
R Verde.
P ¿Que quería ser de pequeno?
R Independente.
P ¿Un lema?
R Carpe diem (ou carpe noctem, segundo se preste).
P ¿Un defecto?
R Ante branco ou negro, como bo galego, quedo co gris, así que me custa tomar decisións.
P ¿Unha virtude?
R Creo que tamén quedar co gris. Non son categórico.
P ¿Unha canción?
R Levo cantaruxando todo o día o tema Her morning elegance, de Oren Lavie, que por certo ten un vídeo precioso.
P ¿E un libro?
R Non teño libros de cabeceira. Agora estou lendo o último cómic de Liberty Meadows, de Frank Cho, e a novela La mancha humana.
P ¿Unha comida?
R Pasta; espaguete sobre todo.
P ¿Un lugar?
R O estudio que comparto con outros debuxantes, Baobab.
P ¿Un debuxante de cómic?
R Carlos Meglia.
P ¿Unha meta profesional?
R Traballar menos e gañar máis o máis tranquilo que poida.
Publicado o 25 Nov 2009
Texto: M. Barallobre. Data orixinal: 16.02.2009. Alberto Rodríguez Guitián. Naceu en Lugo en 1974, malia que vive en Barcelona desde 2003. É debuxante de BD e tamén artista gráfico. Fai colaboracións na revista Retranca coas series Fito e Pita e Temas de Hoxe. Goza deseñando carteis e actualmente traballa no campo da animación para a longametraxe Chico y Rita no estudio Mariscal.
P ¿Un sinónimo de Galicia?
R Orballo.
P ¿Que quería ser de pequeno?
R Astronauta.
P ¿Un defecto?
R Ás veces son algo loubán.
P ¿Unha virtude?
R Son bastante tranquilo.
P ¿Segue algún lema?
R A verdade é que non.
P ¿Un filme que lle gustara?
R Creo que o que máis veces levo visto é Blade runner.
P ¿Un libro?
R Solaris, de Stanislav Lem.
P ¿E un grupo?
R Os Pixies, por exemplo.
P ¿A súa comida favorita?
R ¡O raxo!
P ¿Un lugar?
R Agora mesmo vénme á cabeza un xardín fantástico nas aforas de Edimburgo.
P ¿Un personaxe galego?
R José Tojeiro (risas).
P ¿Un debuxante?
R Moitos, pero creo que o francés Blutch é excepcional; un tío con moita liberdade e poderío.
P ¿Unha meta?
R Vivir nun castelo toscano grazas aos royalties dos meus personaxes (risas).
RSS