Warning: include(http://www.culturagalega.org/cabeceira-especiais-culturagalega.php) [function.include]: failed to open stream: HTTP request failed! HTTP/1.1 404 Not Found in /var/www/html/conculga/html/opinion/wp-content/themes/ministry-free/header.php on line 34

Warning: include() [function.include]: Failed opening 'http://www.culturagalega.org/cabeceira-especiais-culturagalega.php' for inclusion (include_path='.:/usr/share/pear:/usr/share/php') in /var/www/html/conculga/html/opinion/wp-content/themes/ministry-free/header.php on line 34

O Tíbet, entre a aventura e a espiritualidade

Publicado o 08 Feb 2011


Os experimentos de perspectiva de Hergé coas montañas tibetanas

O tópico occidental retrata o Tíbet coma refuxio espiritual, un recanto arredado e inaccesible que custodia as esencias dunha sabedoría ancestral. A banda deseñada ofrece múltiples exemplos da recepción desta idea. No Himalaia situou Lee Falk o Collegium Magikos, a escola de maxia á que asistiría na súa mocedade o Mago Mandrake. Tamén alí aprendería artes arcanas o Doutor Estraño, feiticeiro supremo do Universo Marvel creado por Stan Lee e Steve Ditko. Agochada na cordilleira atopamos tamén a cidade de Attilan, fogar dos Inhumanos, seres de orixe extraterrestre dotados de habilidades extraordinarias que debutarían na cabeceira dos 4 Fantásticos da man de Stan Lee e Jack Kirby.


As fotos de National Geographic que inspiraron a Hergé e a súa plasmación en viñetas

Aínda que metaforicamente, tamén Georges Remi “Hergé” procurou conforto espiritual no Tíbet cando o proceso de separación da súa primeira esposa o sumiu nun estado semidepresivo. De fondas crenzas católicas, Hergé tiña pesadelos nos que recorrentemente aparecían inmensas masas brancas. Para conxurarlos, o debuxante concebiu unha aventura de Tintín nos cumios nevados do Himalaia, dando lugar a un álbum que sempre recoñecería como un dos seus favoritos, Tintín no Tíbet. Nel, Tintín embárcase na procura do seu amigo chinés Chang, aparentemente morto nun accidente de aviación no Himalaia. No libro Tintín, el sueño y la realidad de Michael Farr podemos contemplar algunhas das imaxes que Hergé empregou como documentación para reproducir as paisaxes tibetanas, a maioría delas tomadas da revista National Geographic, e que o debuxante trasladaría ao papel coa obsesiva fidelidade que resulta habitual na súa obra. A inmensidade branca do Himalaia ofreceu tamén a Hergé un contexto idóneo para despregar o colorismo plano e sen matices propio do seu estilo e mesmo para levar a cabo algún xogo de perspectivas coas enormes montañas nevadas coma fondo, o que daría lugar a non poucos debates entre a crítica. O autor proxectou o seu estado anímico na súa creación, presentando a un Tintín especialmente emocional e sensible, un rexistro inusual no personaxe que singulariza un álbum, por outra banda, repleto de achados formais.


A cidade de Leh vista por Cosey

Coma no caso de Tintín, a maioría dos relatos que transcurren no Tíbet conxugan espiritualidade e aventura. Así acontece coas historias de Jonathan, personaxe creado polo suizo Cosey que protagonizaría máis dunha ducia de álbums, e tamén cun dos traballos máis coñecidos do escritor chileno Alejandro Jodorowsky, El lama blanco. A obra, unha mestura de bildungsroman e relato colonial, narra o tránsito da infancia á madurez dun neno de orixe europea criado no Tíbet. Malia conter algúns episodios de misticismo new age típicos do psicomago chileno, os lances xenuinamente aventureiros e especialmente o debuxo de Georges Bess contribúen a un resultado máis intelixible que outras obras do mesmo autor. Bess, que visitara o Tíbet antes de recibir a encarga de debuxar estes álbums, é un artista de trazo clásico, debedor de autores como Pratt ou Giraud. O seu labor nos lápices suaviza as propostas esotéricas de Jodorowsky, ademais de ser unha demostración do proveito que se lle pode tirar ás grandes pranchas proprias do formato europeo.


O Potala, antiga sede do goberno tibetanom, visto por Bess


Viñetas de Bess coa súa visión dos “chortens”

Anos máis tarde, Bess crearía outra serie ambientada no Tíbet, Pema Ling, que conxuga unha historia de vinganza persoal coa tensión política provocada pola invasión chinesa do Tíbet durante a primeira década do século XX. Os cinco álbums producidos entre 2005 e 2009 deixan constancia da evolución do artista, que supera as súas inluenzas para ofrecer un traballo moito máis persoal e maduro. Bess recréase na definición de rostros e paisaxes, acadando un grao de en espectacularidade e detallismo inédito na súa obra previa. Lamentablemente, o cambio na directiva da editorial Dupuis provocou a interrupción da serie, polo menos ata que o autor atope un novo editor. Agardemos que sexa axiña.

Explora Lhasa, capital do Tíbet